“ De léste blommen wiene foar Marijke “
Met het overlijden van Johannes de Vries verliest Grou niet alleen een bekend gezicht, maar vooral een bijzonder mens die voor zovelen en voor Grou van grote betekenis is geweest.
Johannes was iemand die je niet snel over het hoofd zag. Altijd aanwezig, altijd betrokken, altijd bereid om de handen uit de mouwen te steken. Voor velen was hij simpelweg “Johannes”: benaderbaar, recht door zee en met een groot hart voor alles en iedereen om hem heen.. Hij had ideeën, zag kansen en wist mensen te verbinden. Dankzij hem gebeurde er iets in Grou.
Zijn liefde voor sport was groot. Of het nu ging om het slijpen van schaatsen voor Ids Postma, zijn inzet voor de ijsclubs, of zijn werk voor de KNSB – Johannes was er altijd.
Maar misschien nog wel het meest zullen we hem herinneren om wie hij was: een man die altijd tijd had voor een praatje, die meedacht, die stimuleerde en die op zijn eigen, nuchtere manier enorm veel gaf om zijn omgeving.
Johannes laat een leegte achter die voelbaar zal zijn in het dorp. Tegelijkertijd laat hij ook iets moois na: herinneringen, initiatieven en een gemeenschap die mede door hem sterker is geworden.
Twee weken geleden tijdens de huldiging van olympisch kampioen Marijke Groenwoud hield Johannes – naar nu blijkt – zijn laatste speech. Johannes een man van Gewest Fryslân vond het belangrijk dat jeugd ging schaatsen en Marijke was het grote voorbeeld voor de jeugd.
“de léste blommen ‘die Johannes uitreikte wiene foar Marijke
Onze gedachten gaan uit naar zijn familie en dierbaren. Wij wensen hen veel kracht en troost toe.
Rust zacht, Johannes.